Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/10059 E. 2013/18771 K.

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2012 tarihli ve 2012/447 esas, 2012/1229 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.02.2013 tarih ve 2013/2766-11353 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2013 tarih ve 2013/59337 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesinin 1. fıkrasındaki, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, katılan sanık ...'ın savcılık aşamasında verdiği ifadesinde, katılan sanık ...'ın kendisini ittirmek suretiyle yaraladığına ilişkin herhangi bir anlatımı veya suç isnadı bulunmamasına rağmen mahkemede alınan beyanına dayanılarak, katılan sanık ...'ın basit yaralama suçundan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan ...'ın hazırlık aşamasında 01.04.2012 tarihli vermiş olduğu ifadesinde sanık ... dan şikayetçi olduğunu belirtmesi, daha sonraki aşamalarda şikayetten vazgeçtiğine dair herhangi bir beyanda bulunmadığı anlaşıldığından; ... 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 tarih ve 2012/447 esas, 2012/1229 sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.