Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2012/22751 E. 2012/34850 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair Dairemizin 03.05.2012 tarih 2009/16059 esas, 2012/17838 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 05.07.2012 tarih 3 - 2008/68046 sayılı itiraznamesi ile “CMUK'un 326/son maddesinin gözetilerek sanığın suçu konu eylemi taşla işlediğinden eleştiri konusu yapılan TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulamasının gerektiği belirtilmek suretiyle, Dairemizin düzeltilerek onama ilamının kaldırılması ve diğer bozma nedeniyle birlikte bozma kararının verilmesi talebiyle” Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE, 2) Dairemizin 03.05.2012 tarih 2009/16059 esas, 2012/17838 karar sayılı kararının nitelikli yaralama suçu yönünden verilen kısmının KALDIRILMASINA, Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; a) Sanığın suça konu eylemi silahtan sayılan taşla işlediğinden hüküm kurulurken TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, b) Mağdur ...'ın raporunda, yaşamının tehlikeye maruz kalıp ve ayrıca kemikte kırık olduğu, bu kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin 2. derecede olduğu belirtilmiştir. Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 Sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.