Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2007/10315 E. 2010/228 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair. Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık hakkında 765 sayılı yasa hükümlerinin uygulanmasının daha lehe olduğunun doğru şekilde tesbit ve kabul edilmiş olması karşısında aynı kanunun 95/2 maddesi uyarınca sanığın para cezasından ibaret erteli mahkumiyetinin aynen infazına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. TCK'nun 71. maddesinin uygulanmasında souç hapis cezasının noksan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak; 1) Suçun işlendiği yerin karar başlığına yazılmaması suretiyle CMK'nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, 2) Olayın meydana gelmesine sebep olan ilk haksız saldırının kimden kaynaklandığı tam olarak tesbite çalışılarak saptanamaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 E, 367 sayılı kararı ve buna uyum gösteren özel ceza daireleri uygulamaları doğrultusunda sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.