Yargıtay · 23. Ceza Dairesi

Yargıtay 23. Ceza Dairesi 2015/7119 E. 2016/5052 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
23. Ceza Dairesi
Esas No
2015/7119
Karar No
2016/5052
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddelerine göre 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanların suça konu kazakları satmak için internet sitesine ilan verdikleri, kendisini Gökhan diye tanıtan sanık ...'ın katılanları arayarak numune göndermesini, kazakları satın almak istediğini söylediği ve anlaşmaları üzerine katılanların kazakları...'a getirdiği, katılanlar ile sanık ...'ın yanlarında diğer temyiz dışı sanık ... olduğu halde görüştükleri, sanık ...'ın bir kamyonet kiralayıp ambara giderek kazakların yarısını kamyonete yüklediği, kamyonet ile birlikte katılan ...'in de gittiği, sanık ...'ın polis merkezini arayarak kamyonette bulunan kazakların faturasının olmadığı ve orijinal olmadığından bahisle ihbarda bulunduğu, polis memurlarının ihbar üzerine kamyoneti ve katılan ...'i polis merkezine götürdüğü, sanık ...'ın kamyonete yüklenmeyen kazakların yanında bulunan sanık ...'i arayarak kazakların görevlilerce karakola götürüldüğünü, ambarda kalan kazakları almak istediğini söylediği, katılan ...'in de kabul ettiği, sanık ...'ın bedellerini ödemeden ambarda bulunan kazakları alıp ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarıyla ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/7119, K. 2016/5052, T. 21.04.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-23-ceza-dairesi-2015-7119-e-2016-5052-k-0c9b5b9702e6