Yargıtay · 23. Ceza Dairesi

Yargıtay 23. Ceza Dairesi 2015/5095 E. 2016/910 K. – Hizmet Nedeniyle

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
23. Ceza Dairesi
Esas No
2015/5095
Karar No
2016/910
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 168/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurun sanığın işçi olarak çalıştığı oto yıkama iş yerine aracını temizlenmesi için bıraktığı ancak sanığın söz konusu aracı alarak akşam saatlerine kadar gezip daha sonra da bir sokağa terkettiği, böylece sanığın belli bir amaç doğrultusunda kendisine teslim edilen aracı teslim amacının dışında kullanmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, CMK'nın 231/11 maddesi hükmüne göre, hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi gerekirken, önceki hükümde yer almayan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak; TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarına “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/5095, K. 2016/910, T. 08.02.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-23-ceza-dairesi-2015-5095-e-2016-910-k-cf3d2a1568de