Yargıtay · 23. Ceza Dairesi

Yargıtay 23. Ceza Dairesi 2015/10308 E. 2016/9624 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
23. Ceza Dairesi
Esas No
2015/10308
Karar No
2016/9624
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 52/2-4 ve 53/1. maddeleri uyarınca, sanığın 6 ay hapis ceası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ilişkin. Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde sanığın, katılandan müzik dinlemek için cep telefonu aldığı ve iade etmemek suretiyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; 1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2012 gün ve 2011/15-440E, 2012/229K sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanığın müzik dinlemek için alıp kısa sürede iade edilmek üzere şikayetçi tarafından zilyedliği devredilmeksizin verilen cep telefonunu geri getirmemek suretiyle niteliğindeki eylemin TCK 141/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-) Kabule göre de ; a-) Sanığın adli sicil kaydında bulunan 25.05.2012 kesinleşme tarihli Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2011/718 E, 2012/460K sayılı sayılı kararının, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince kesin hüküm niteliğinde olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, b-) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/10308, K. 2016/9624, T. 14.11.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-23-ceza-dairesi-2015-10308-e-2016-9624-k-8b10db7733c5