Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2020/2480 E. 2020/8627 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2020/2480
Karar No
2020/8627
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Mahkeme kararı davalı vekilince 09.01.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Mahkemece, 19.02.2020 tarihli ek karar ile kararın davalı yönünden kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 3.430,25 TL olup, karar tarihi itibari ile 3.200,00 TL olan temyiz kesinlik sınırının altında olmadığından, davalının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 19.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Bilindiği üzere hukuki yarar dava şartı olduğu kadar temyiz istemi için de aranan bir şarttır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/1. maddesi gereğince davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla, hükmü temyiz edebilir.Somut dosyada, Mahkemece verilen ilk karar davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek ayrımcılık tazminatı ile fazla çalışma alacağı hesabı yönünden bozulmuştur. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.Bozmadan sonra verilen hükümde fazla çalışma alacağı ile ayrımcılık tazminatı talebi reddedilmiş, diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Bozma kapsamı dışında kalan alacaklar kesinleşmiş olup, bozma konusu yapılan fazla çalışma alacağı talebi de reddedildiğine göre; davalı vekilinin kararı temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır. Belirtilen sebeple; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/1. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2020/2480, K. 2020/8627, T. 02.07.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2020-2480-e-2020-8627-k-6dec27b16e5e