Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2020/1984 E. 2020/7541 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Davacı temyizi yönünden; Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Davacı eldeki alacak davası ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir. Mahkemenin 14.04.2016 tarihli kararı, Dairemizin 11.06.2019 tarihli ilamıyla, davalı tarafın temyizi üzerine bozulmuştur. Mahkemece, bozma sonrasında davacının toplam 1.545,52 TL alacağı bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Bozma kararından önce hüküm altına alınan toplam alacak miktarı 3.235,24 TL olup, bozma öncesi kararı davacı taraf temyiz etmediğine göre bu miktar davacı lehine kesinleşmiştir. Bu durumda, davacı tarafından temyize konu edilen uyuşmazlık konusu olan miktar, bozma sonrası hükmedilen tutar ile bozma öncesi hükmedilen tutar arasındaki miktar olan 1.689,72 TL’dir. Mahkemece bozma sonrasında hüküm altına alınan fark miktar karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 3.920,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE karar verilmesi gerekmiştir. Davalı temyizi yönünden; Karar davalı vekilince katılma yolu ile temyiz edilmiş olup, davacının temyiz istemi Dairemizce esasa girilmeden reddedildiğinden; 6100 sayılı Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca kıyas yoluyla uygulanacak 348/2. maddesi gereğince davalının temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.