Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/27893 E. 2013/23465 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi vekili, müvekkilinin 07.11.1983-17.03.1989 tarihleri arasında Uçak Servisi A.Ş.(USAŞ)' de çalıştığını, anılan şirketten nakil yoluyla Havaalanları Yer Hizmetleri A.Ş. (HAVAŞ)'ye geçtiğini ve bu şirkette 15.10.1995 tarihine kadar çalıştığını ardından 4046 sayılı Kanunun 22.maddesi gereği zorunlu olarak özelleştirme kapsamında bulunan Türk Hava Yolları Anonim Ortaklığına nakil olduğunu, bu işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ve sadece Türk Hava Yollan Anonim Ortaklığı dönemi (16.10.1995- 02.02.2011) için kıdem tazminatının ödendiğini ileri sürerek USAŞ ve HAVAŞ'ta geçen çalışma süreleri için kıdem tazminatının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur. Davalı ... vekili, müvekkilinin 4046 sayılı Kanunun 22/4.maddesi uyarınca dava konusu dönem kıdem tazminatından sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 14. maddesine göre kural olarak işçilikte geçen dönem için kıdem tazminatı söz konusu olur. Bunun istisnası maddenin dördüncü fıkrasında belirtilmiş olup, buna göre “T.C. Emekli Sandığı Kanunu ve Sosyal Sigortalar Kanununa veya yalnız Sosyal Sigortalar Kanununa tabi olarak sadece aynı ya da değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmet sürelerinin birleştirilmesi suretiyle Sosyal Sigortalar Kanununa göre yaşlılık veya malullük aylığına ya da toptan ödemeye hak kazanan işçiye, bu kamu kuruluşlarında geçirdiği hizmet sürelerinin toplamı üzerinden son kamu kuruluşu işverenince kıdem tazminatı ödenir”; Anılan maddenin beşinci fıkrasında 'Yukarıda belirtilen kamu kuruluşlarında işçinin hizmet akdinin evvelce bu maddeye göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona ermesi suretiyle geçen hizmet süreleri kıdem tazminatının hesabında dikkate alınmaz’'; Maddenin altıncı fıkrasında ise “Ancak, bu tazminatın T.C. Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmet süresine ait kısmı için ödenecek miktar, yaşlılık veya malullük aylığının başlangıç tarihinde T.C. Emekli Sandığı Kanununun yürürlükteki hükümlerine göre emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktardan fazla olamaz” hükümleri yer almaktadır. Somut olayda öncelikle davacının birleştirilmesini istediği hizmet süresinin işçilikte geçip geçmediği önem arz etmektedir. Çünkü davacının anılan dönemlerde işçi olarak çalışması halinde iş sözleşmesinin devri hükümleri kapsamında son işveren olan davalı şirketin toplam hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatını ödemesi söz konusu olacaktır. Ne var ki davacının birleştirilmesini istediği dönemlerde işçi olarak değil, sözleşmeli personel olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Sözleşmeli personel olarak çalıştığı dönemin birleştirilmesi için işçilikte geçen çalışma süresinin 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/4.maddesi gereğince emeklilik nedeniyle işçi tarafından feshedilmiş olması gerekir. Somut olayda iş sözleşmesi emeklilik nedeniyle işçi tarafından değil, işveren tarafından tazminatları ödenmek suretiyle feshedilmiş olup, dava konusu yapılan dönemin kıdem tazminatı yönünden birleştirilmesine imkân yoktur. Mahkemece isteğin reddine karar verilmesi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.