Yargıtay 21. Hukuk Dairesi 2016/8640 E. 2018/1864 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihi ile davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir Yürürlükte bulunan ...'nin 3. maddesinin 2. fıkrası "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi halinde ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur" hükmünü getirmiştir. Bu madde gereğince davanın aynı nedenle reddi halinde ret nedeni aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken ret nedeni aynı olan davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesindeki 1086 sayılı Kanun'un temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme karşısında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının 4. ve 5. bendi silinerek yerine " Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.