Yargıtay 20. Ceza Dairesi 2020/890 E. 2020/2988 K.

Mahkeme : ANKARA 13.Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Dairemizin 27.06.2018 tarihli, 2018/397 esas ve 2018/2960 karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 3.fıkrası gereğince kanun yararına bozulmasına karar verilen, Ankara 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli, 2016/385 esas ve 2016/560 sayılı “ceza verilmesine yer olmadığı” kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223.maddesinin 1.fıkrasında tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitleri arasında yer aldığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının ( c ) bendi gereğince, “ bozma nedeni; davanın esasını çözüp de mahkumiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez” düzenlemesi karşısında, mahkumiyet hükümleri dışında kalan ve davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun kanun yararına bozulması halinde aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.