Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/626 E. 2026/6613 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/626
Karar No
2026/6613
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1522 E., 2025/2879 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Sandıklı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2022/173 E., 2023/974 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, erkek aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakaları, ortak çocuk ... yönünden tedbir nafakası başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 175 inci maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir. İlk Derece Mahkemesince kadın lehine yoksulluk nafakası takdir edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Her ne kadar dosya kapsamından kadının, ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağında çalışmadığı tespit edilmiş ve Mahkemece tarafların dosya içerisindeki sosyal ekonomik durumları değerlendirilerek kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; erkek vekilinin istinaf ve temyiz dilekçesi ile kadının çalıştığını beyan etmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında da kadının SGK sorgulamasında 2025/9 ay döneminde çalışma kaydının olduğunun belirtilmesi karşısında Mahkemece yeniden usulünce sosyal ve ekonomik durumlarının etraflıca araştırılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, tarafların gelir durumlarının birbirlerine yakın veya denk olup olmadığının araştırılarak sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir

3.Bölge Adliye Mahkemece velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 18.10.2008 doğumlu ... yararına dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmolunmuş ise de; toplanan delillerden ve alınan sosyal inceleme raporlarından müşterek çocuk ...'in davanın açıldığı tarihten İlk Derece Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli geçici velâyetin anneye verilmesine ilişkin ara karar tarihine kadar davalı baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, müşterek çocuk ... yararına çocuğun geçici velayetinin anneye verildiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere tedbir nafakası takdiri gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmolunması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ve tedbir nafakasının başlangıç tarihi yönünden erkek yararına BOZULMASINA, 2.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/626, K. 2026/6613, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-626-e-2026-6613-k-c5df9d139a30