Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/601 E. 2026/3081 K. – Boşanma

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/465 E., 2025/727 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçe davanın bozma sonrası yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından maddî tazminat miktarı ve maddî tazminata faiz işletilmemesi ile bozma sonrası kadın lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise maddî tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda Mahkemenin 31.01.2024 tarih ve 2022/831 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 03.06.2025 tarih ve 2024/8544 Esas, 2025/5771 Karar sayılı kararı ile hükmün kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle bozulmasına, sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda kadın yararına miktarı artırılmak suretiyle maddî tazminat yönünden yeniden hüküm kurulmuş, ne var ki davacı kadın tarafından dilekçeler aşamasında usulüne uygun olarak maddî tazminata faiz işletilmesi talebinde bulunulmuş olmasına rağmen maddi tazminata yönelik faiz hükmü kurulmamıştır. İlk Derece Mahkemesince kadın yararına hükmedilen maddî tazminata faiz işletilmeden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı kadının maddi tazminata faiz işletilmemesine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; (2) numaralı bendinde yer alan '' 2-Davacı kadın yararına 150.000,00 TL maddi tazminata ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “...boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.