Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/380 E. 2026/7402 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/380
Karar No
2026/7402
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1776 E., 2025/2609 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 12. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/781 E., 2024/207 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası ve miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Karlsruhe Bölge Mahkemesi'nin 8 F 112/23 sayılı kararı ile anlaşmaları gereği çocuk lehine hükmedilen nafakanın tedbir nafakası mahiyetinde olup, Türkiye'deki iş bu boşanma davasında nihai karar verilinceye kadar geçerli olmaya devam edeceğinin,yabancı mahkeme kararı ile çocuk lehine hükmedilen nafakanın boşanma kararının kesinleşmesiyle birlikte sona erecek olması hasebiyle eldeki dava dosyasında çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası ile tahsilde tekerrüre esas teşkil etmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/380, K. 2026/7402, T. 30.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-380-e-2026-7402-k-adc7a0cca078