Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/2451 E. 2026/6275 K.

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/403 E., 2025/720 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda, davacı-davalı kadın eş boşanma kararı kesinleşmeden öldüğünden evlilik birliği ölümle sona ermiştir. Bozma ilamı sonrasında, davacı-davalı kadın mirasçılarının davaya kusur tespiti bakımından devam etmeleri ile İlk Derece Mahkemesince, evlilik ölümle sona erdiğinden konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı-davacı erkeğin boşanmaya sebep olacak derecede kusurlu olduğunun tespitine ve davacı-davalı kadın mirasçıları yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 174 üncü maddesinin 1 inci ve 2 nci fıkralarında belirtilen maddi ve manevi tazminatlar boşanmanın fer’i niteliğindedir. Evlilik ölümle sona erdiğinden verilmiş bir boşanma kararı bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı-davalı kadın mirasçıları yararına boşanmanın fer’i niteliğindeki maddi ve manevi tazminatlara hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.İlk Derece Mahkemesi kararının hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden davalı-davacı erkek yararına BOZULMASINA, 2.Davalı-davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.