Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1989 E. 2026/3411 K.

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/564 E., 2025/857 K. DAVA TÜRÜ : Maddî- Manevî Tazminat

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddî ve manevî tazminat davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı vekili tarafından kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı ile bozma sonrası kadın lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı -davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer’ilerine hükmedilmiş; hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Tarafların temyiz başvurusu üzerine Dairemizce davacı -davalı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatın miktarının az olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasına karar veren İlk Derece Mahkemesince maddî ve manevi tazminat yönünden yeniden hüküm kurulmuş ve davalı -davacı kadın yararına vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Davacı-davalı erkek vekili hükmü, tazminat miktarları yanında bozma sonrası aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti yönünden de temyiz etmiştir.

Boşanma davalarında vekâlet ücreti davanın kabul edilmesi veya reddedilmesi durumuna göre takdir edilir; tarafların kusur durumu, boşanmanın fer'îsi niteliğindeki nafaka ve tazminat taleplerinin kısmen veya tamamen kabulü ya da reddi halinde bunlar için ayrıca vekâlet ücretine hükmedilemez. Somut olayda, Dairemizin bozma ilamı sadece boşanmanın fer'îsi olan maddi ve manevi tazminatın miktarına yönelik olup boşanma kararı ve diğer fer'îler ile vekalet ücreti ve bozma öncesi yargılama giderleri Dairemizin bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Hal böyle olunca, bozma kararı sonrası boşanmanın fer'îsi yönünden yeniden kurulan hükümde vekâlet ücretine yönelik hükmün kesinleştiği dikkate alınmaksızın yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı-davalı erkek vekilinin aşağıdaki "kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarına" yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı-davalı erkek vekilinin "bozma sonrası kadın lehine hükmedilen vekalet ücretine" yönelik temyiz itirazlarının ise kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının, vekalet ücretini düzenleyen (3) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle kararın bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.