Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/141 E. 2026/6719 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1889 E., 2025/1439 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Aile Mahkemesi SAYISI: 2024/148 E., 2024/45 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları, velâyet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Bölge Adliye Mahkemesince kadının SGK hizmet döküm cetveline göre, sürekli ve düzenli gelir elde ettiği gerekçesi ile kadının yoksulluk nafakası talebi reddedilmişse de; boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde tarafların ekonomik ve sosyal durumları, belirli bir mesleği bulunmayan kadının asgari ücret düzeyindeki gelirinin kendisini yoksulluktan kurtaramayacağı nazara alınarak kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, 2.Davalı erkek vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.