Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1038 E. 2026/6915 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1509 E., 2025/2358 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/51 E., 2025/130 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarlarına ve bu tazminatlara işletilecek faiz oranı, faiz başlangıç tarihi, tedbir, yoksulluk nafakası talebinin reddi ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; somut olayda; İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin açtığı asıl davada verilen boşanma hükmünün taraflar istinaf etmediği için kesinleştiği tespit edilerek tarafların esasa yönelik istinaf sebepleri incelenmeksizin istinaf başvurusunun usulden kabulü ile taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleşen erkeğin açtığı asıl davada verilen boşanmaya ilişkin hüküm hariç kararın kaldırılmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince kaldırma sonrası yapılan yargılamada boşanma hükmü yönünden verilen kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, eldeki davanın boşanmanın fer'ilerine ilişkin olduğu gerekçeleriyle asıl ve karşı dava yönünden boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve fer'ilere karar verilmiş ve karar tarihi itibariyle güncel tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar kadın vekili tarafından yukarıda gösterilen yönlerden temyiz edilmiştir.

Açıklandığı üzere erkeğin açtığı boşanma davasının kabulüne ilişkin kısım istinaf edilmeksizin kesinleşmekle; İlk Derece Mahkemesince verilen son karar erkeğin davası yönünden yalnızca kesinleşen boşanma hükmünün fer'ilerine ilişkin olup güncel tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine ''Davacı-karşı davalı erkek kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T uyarınca 17.900,00 TL vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı kadından alınarak davacı-karşı davalı erkeğe verilmesine'' bendinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.