Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9855 E. 2026/3241 K.

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi SAYISI: 2023/960 E., 2025/327 K. DAVA TÜRÜ: Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek mirasçısı vekili tarafından kusur belirlemesi ve aleyhlerine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek mirasçısı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Eldeki dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanma ve fer’îleri talebiyle davacı kadın tarafından açılmış olup, yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, kararın davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilmiş, kararın davalı erkek tarafından temyiz edilmesinden sonra dosya temyiz incelemesinde iken davalı erkek 20.04.2023 tarihinde vefat etmiştir. Dairemizin 22.11.2023 tarihli kararı ile; nüfus kaydına göre, davalı erkeğin boşanma kararı verilmesinden sonra, hüküm henüz kesinleşmeden 20.04.2023 tarihinde öldüğü, bu halde evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, boşanma davasının konusuz kaldığı anlaşılmakla bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince davalı erkek mirasçılarına usulüne uygun davetiye tebliğleri yapılmasına rağmen mirasçıların davayı takip etmedikleri anlaşılmıştır. Mahkemece; davalının boşanma hükmü kesinleşmeden vefat ettiği, boşanma davası kesinleşmeden eşlerden birinin ölmesi halinde evlilik birliğinin ölümle sona ermiş olduğu, davalı mirasçılarının da davayı takip etmedikleri belirtilerek evlilik birliğinin ölümle sona ermesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, A.A.Ü.T gereğince 30.000 TL maktu vekalet ücretinin davalı mirasçılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı erkek mirasçısı vekili tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

Ölüm nedeniyle boşanma davasının konusuz kaldığı ve dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği durumlarda her ne kadar davanın açıldığı tarihteki haklılık durumu nazara alınarak, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretine karar verilmesi gerekir ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181/2 maddesi gereğince mirasçıların kusur tespiti yönünden davaya devam etme yönündeki haklarını kullanmamaları mirasçılar aleyhine yorumlanamaz. Hal böyle iken davayı takip etmeyen davalı mirasçıları aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden davalı erkek mirasçıları yararına BOZULMASINA,

2.Erkek mirasçısı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.