Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/3678 E. 2025/10528 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/3678
- Karar No
- 2025/10528
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3285 E., 2025/589 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/578 E., 2023/418 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, çocuklar için nafaka talebinin reddi, kadın lehine kabul edilen tazminatlar ve nafakalar ile reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece erkeğin babasının hamile olan kadına çocuğu düşürmesi için baskı yaptığı ve hakaret içeren sözler söylediği, erkeğin de bu duruma sessiz kaldığı vakıası da erkeğe kusur olarak kusur olarak yüklenmişse de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların ortak ikinci çocuklarının doğum tarihinin 2008 olup, bahsi geçen olayın eski tarihli olup bu olaydan sonra tarafların bir süre daha birlikte yaşamaya devam ettiklerinin, bu nedenle bu vakıaya dayalı olarak kadının, erkeğin bu davranışını affettiğinin yahut en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulünün gerektiğinin, dolayısıyla erkeğe babasının hamile olan kadına çocuğu düşürmesi için baskı yaptığı ve hakaret içeren sözler söylediği, erkeğin de bu duruma sessiz kaldığı vakıasının kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ne var ki İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre yine de erkek eşin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğunun, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde geliri olmadığı için lehine yoksulluk nafakası takdir edilen kadın aleyhine iştirak nafakasına hükmedilemeyeceğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.