Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/10084 E. 2026/6948 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/10084
Karar No
2026/6948
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1364 E., 2025/2380 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/230 E., 2023/730 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, reddedilen tazminat, velâyet ile nafaka talepleri, lehine hükmedilen tedbir nafakası miktarı ile delilerin değerlendirilmesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları, reddedilen tedbir ve iştirak nafakası talepleri ile kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 05.02.2008 doğumlu ortak çocuk...'in inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun ve davacı-karşı davalı kadına sadakat yükümlülüğünü ihlal olarak yüklenilen eylemin de mevcut delillere göre güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının, yine de kabul edilen ve gerçekleşen kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu, davalı-karşı davacı erkeğin ise hafif kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/10084, K. 2026/6948, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-10084-e-2026-6948-k-4dfba3b39113