Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/5779 E. 2024/2036 K. – Boşanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1435 E., 2023/539 K. DAVA TARİHİ : 19.04.2021 KARAR : Başvurunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/289 E., 2022/162 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2006 yılında evlendiklerini, evliliklerinden iki tane müşterek çocukları olduğunu, davalının çocuklar ve davacı eş ile ilgilenmediğini, psikolojik baskı ve şiddet uyguladığını, sürekli borçlandığını beyan ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarını, müşterek çocukların velayetinin davacıya verilmesine, müşterek çocukları için ayrı ayrı 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakası, 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacı kadına karşı evlilik birliğinden doğan yükümlülükleri yerine getirmeme, davacı ve çocuklar ile ilgilenmeme, davalının borçları nedeniyle evin mutfak alışverişini dahi yapamaz hale gelmesi, davacının çevreye rencide olması, çevreye aşırı borçlanma, yalan söyleme şeklinde eylemlerde bulunduğu, davacı kadının ise davalı erkeğe karşı, kusurlu hareketlerinin varlığının süresinde cevap dilekçesi sunmayarak ispat edilemediği; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin "tam kusurlu" olduğu gerekçesi ile tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, davacı kadın lehine 25.000,00 TL maddî ve 23.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar için aylık 450,00'şer TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin muhtara tebliğ edildiğini ve muhtarın haber vermemesinden dolayı müvekkilinin cevap dilekçesi sunamadığını belirtmiş ve hükmün tümü yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, savunma hakkının ihlali bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.