Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7027 E. 2026/10380 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/270 E., 2025/459 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde, yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1 .fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında bozmadan önce kurulan 22.03.2016 tarihli ilk hükümde, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2005 tarihli ve 2003/128 Esas, 2003/207 Karar sayılı kararı ile mahkum olduğu 8 yıl 4 ay hapis cezasını içeren hükmün tekerrüre esas alındığı, bozma sonrası kurulan hükümde ise Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2011 tarihli ve 2011/5 59... /800 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan 2 yıl 7 ay 3 gün hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alındığı; ancak bu ilâmın kesinleşme tarihinin 04.04.2016 olması nedeniyle inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşen anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine bozma öncesi kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2005 tarihli 2003/128 Esas, 2003/207 Karar sayılı ilâmıyla sanığın mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, sanık hakkında aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili bölümün çıkartılarak yerine, "Sanık hakkında Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2005 tarihli ve 2003/128 Esas. 2003/207 Karar sayılı ilâmıyla hükmolunan cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.