Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/39 E. 2026/8689 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/39
Karar No
2026/8689
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3469 E., 2022/984 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, banka sanığın banka hesapları ve hesap hareketlerinin incelenmediğine, blokelerin ne zaman konulup ne zaman kaldırıldığının tespit edilmediğine, sanığın 17 yıldır telefoncuda çalıştığına, müşterileri ile mail order denilen yöntem ile işlem yaptığından banka hesabının müşteriler tarafından kullanılma olasılığının yüksek olduğuna, katılana gönderilen internet adresinin sanık tarafından gönderildiğinin sabit olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine''; sanığın temyiz isteminin ''20 17... yılları arasında banka hesaplarında bloke ve haciz işlemleri olduğuna, paranın blokeli hesabına yatırıldığına, bloke ve hacizlerin, vergi borcu yapılandırmasından dolayı otomatik olarak kaldırıldığı için görülmediğine, atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/39, K. 2026/8689, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-39-e-2026-8689-k-6400b22217ce