Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/9792 E. 2026/12243 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/447 E., 2020/515 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 13.03.2020 tarihli ve 2019/447 Esas, 2020/515 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın İlk Derece Mahkemesinde 22.05.2018 tarihli duruşmada müdafii bulunmaksızın alınan savunmasında, müdafi talep ettiğine dair herhangi bir beyanının bulunmadığı gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, mahkemece sanığın hazır olmadığı duruşma ara kararında re'sen sanığa barodan müdafi atanmasına karar verildiği, barodan atanan müdafiin sanığın hazır bulunmadığı duruşmalara katıldığı, sanık ve müdafiinin birlikte duruşmalara girmediği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine tebliği üzerine barodan atanmış olan müdafii Av. ... tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı ve Dairemizin 12.02.2025 tarihli noksan ikmali kararı üzerine gerekçeli kararın sanığa 27.05.2025 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın sanık tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önceden barodan görevlendirilmiş olan ve temyize hakkı bulunmayan sanık müdafii Av. ...'ın temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.