Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/5113 E. 2025/9569 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5113
Karar No
2025/9569
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/670 E., 2025/133 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Dairemizin 20.04.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 26.01.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 168/1, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62, 53, 58. maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden fıkrasından "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına " ibaresi çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle ve yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "bozma kararları öncesi, kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının mahkemesin gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/5113, K. 2025/9569, T. 21.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-5113-e-2025-9569-k-c33786491f4d