Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/2446 E. 2025/5804 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1247 E., 2024/1940 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya kapsamına alınan itfaiye raporuna göre katılana ait suça konu aracın yakıcı bir madde ile tutuşturularak yakmak suretiyle zarar verildiği olayda sanığa atılı TCK'nın 151/1, 152/2-a maddesinde düzenlenen yakarak mala zarar verme suçu için ön görülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/4. maddeleri uyarınca asli zamanaşımı süresinin 15 yıl olduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, olayı gören tanığın olmadığı, alınan adli tıp kriminal raporunda, kamera görüntülerindeki kayıt kalitesinin ve çözünürlüğünün düşük olduğu, görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı hususunda karar vermek için yetersiz olduğunun belirtildiği, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine, hatalı değerlendirme ile asli dava zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle yazılı biçimde düşme kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.