Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6089 E. 2024/17587 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6089
Karar No
2024/17587
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

K A N U N Y A R A R I N AE B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/386 E., 2023/488 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma SUÇ TARİHLERİ : 05.02.2022, 23.02.2022 İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34554 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosyalar kapsamına göre, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/386 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 05/02/2022 ve 23/02/2022, iddianame düzenleme tarihinin ise 16/06/2022 olduğu, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/473 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 25/02/2022 ve 23/03/2022, iddianame düzenleme tarihinin 09/08/2022 olduğu, her iki dosyadaki suçların 16/06/2022 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı adreste ve mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilerek 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri kapsamında ve teşditin derecesinde değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına ve UYAP üzerinden yapılan incelemelere göre; sanık hakkında aynı adreste tutulan birden fazla kaçak elektrik tutanağından dolayı ayrı ayrı davaların açılıp yargılamalarının yapıldığı, buna göre kanun yararına bozma talebine konu olayda, sanık hakkında Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ve 2022/386 Esas, 2023/488 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 43/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve suç tarihlerinin 05.02.2022 ve 23.02.2022, iddianame tarihinin ise 16.06.2022 olduğu, mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, yine sanığın Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ve 2022/473 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 43/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan dosyada suç tarihlerinin 25.02.2022 ve 23.03.2022, iddianame tarihinin ise 09.08.2022 olduğu, anılan hükmün de istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; yukarıda anlatılan her iki dosyada da atılı suçların 16.06.2022 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, buna göre tüm eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında tüm eylemleri ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, ancak Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ve 2022/473 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmü temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğinden, anılan dosyanın incelemeye konu dosya ile birleştirme olanağı bulunmamakla birlikte, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ardından istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşen Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ve 2022/473 Esas, 2023/466 Karar sayılı dosyasındaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ve 2022/386 Esas, 2023/488 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/6089, K. 2024/17587, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-6089-e-2024-17587-k-8c6344a3f534