Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5867 E. 2024/11231 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5867
Karar No
2024/11231
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Gereği görüşülüp düşünüldü; I. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın bozma kararından sonra 21.12.2021 tarihinde talimatla alınan ifadesi esnasında müdafii istemediğini beyan ettiği gibi 5271 sayılı CMK’nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkeme kararının bozma öncesi sanığa barodan atanmış olan müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; anılan müdafiinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, II. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ise; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 04.02.2020 tarihli bozma kararında da belirtildiği üzere; sanığın başka bir hırsızlık olayı nedeniyle yakalandığında yaklaşık 3 ay önce yasal bir müracaatı bulunmayan şikâyetçiye ait evden hırsızlık yaptığını beyan ederek, çaldığı eşyaların bir kısmını kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında: sanığın çaldığını ikrar ederek bir kısmını kolluk görevlilerine teslim ettiği eşyaların şikâyetçiye ait olup olmadığı, şikâyetçiye ait olması halinde kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5867, K. 2024/11231, T. 09.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-5867-e-2024-11231-k-40f64e5d6830