Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4904 E. 2024/12097 K. – İş Yeri Dokunulm

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/692 E., 2018/827 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9187 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, sanıkla birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediği kabul olunan diğer sanık ... bakımından hükmolunan mahkûmiyet kararı yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 08/06/2021 tarihli ve 2019/473 esas, 2021/1052 sayılı kararı ile hükmün kaldırılarak, sanığın beraatine karar verilmesi üzerine, sanık ...'in, iş yeri dokunulmazlığını tek başına ihlal ettiğinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılmasına gerek olmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, hükümlü ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabul olunan diğer sanık ... bakımından hükmolunan mahkûmiyet kararı yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2019/473 Esas, 2021/1052 Karar sayılı kararı ile hüküm kaldırılarak, sanığın beraatine karar verilmesi üzerine, hükümlü ...'in, iş yeri dokunulmazlığını tek başına ihlâl ettiğinin ve hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılmasına gerek olmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2017/692 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.