Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4457 E. 2026/7702 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4457
Karar No
2026/7702
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3585 E., 2024/50 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılıp beraate çevrilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın tanık ... tarafından kiralanan ... ... plakalı araç ile tefrik kararı verilen faili meçhul sanıkları ... ilçesinden alıp şikâyetçinin oturduğu olay yerinin yakınına götürdüğü, faili meçhul iki sanığın şikâyetçinin evinin camına zarar vererek içeriye girdikleri, evden para ile cep telefonunu alarak olay yerinden ayrıldıkları, olay öncesi beyaz renkli ... marka araçtan inerek benzinliğe giden faili meçhul iki sanık ile olay sonrası hırsızlığın meydana geldiği yerden çıkan iki sanığın aynı kişiler oldukları ve şahısların sanığın kullanmış olduğu ... ... plakalı araç ile geldiklerinin tespit edildiği, aynı aracın olay yerine ait görüntülerde olay öncesi ve olay anında birkaç defa geçtiğinin görüldüğü, sanığın faili meçhul iki kişinin araçta olduğunu doğruladığı fakat haklarında yeterince bilgi vermediği, aracın olay gecesi uzun süre ...'de kaldığı, faili meçhul sanıkların olay sonrası sanığın cep telefonundaki arama kayıtlarını sildirdiği, sanığın alınan HTS kayıtlarına göre saat 21.38 sıralarında cep telefonu ile görüşme yaptığı esnada dosya arasında bulunan kamera kayıtlarından da faili meçhul sanıklardan uzun boylu olan kişinin de aynı bazda sinyal alacak şekilde görüşme yaptığının görüldüğü, dolayısıyla sanığın faili meçhul sanık ile telefonla görüşme yaptığının kanısına varıldığı, telefon görüşmesinden beş dakika sonra faili meçhul sanıklar ile sanığın karşılaştıkları, faili meçhul sanıklardan uzun boylu olan şahsın araca doğru eli ile beklemesi yönünde işaret ettiği ve sokak üzerinde yürümeye devam ettikleri, sanığın aracı park ederek yaklaşık 40 dakika burada bekledikten sonra faili meçhul sanıkların gitmiş oldukları istikamete doğru gittiği ve bir süre sonra da ilçeden ayrıldığı anlaşılmakla, kamera görüntüleri, sanık savunmaları, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması ve tüm dosya kapsamındaki delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin anlaşılması karşısında; mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4457, K. 2026/7702, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-4457-e-2026-7702-k-cb5fee5eda87