Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4214 E. 2026/9849 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1203 E., 2023/1991 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın üç gün sonra kolluğa başvurduğuna, amacının tazminat davası açılmaması ve sigortasız olması nedeniyle doğacak haklardan kaçmak maksadıyla olayın kurgulandığına, kararın net ve kesin delillerle verilmediğine, sanık hakkında TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise, kamera inceleme tutanağındaki tespitin sanığın cezalandırılmasına gerekçe olamayacağına, sanık ile katılan arasındaki iş ilişkisi, sanığın beyanları, katılanın olaydan 3 gün sonra şikâyetçi olması dikkate alındığında sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delilin dosyaya yansımadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılanın iş yerindeki çantasından para çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, dosya arasına alınan görüntülerde de sanığın para çalma eylemine yönelik net bir görüntünün olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine, sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.