Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1056 E. 2024/4838 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/732 E., 2023/711 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ..., katılanlar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçu Yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılanların temyiz isteminin sanık hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanığın temyiz isteminin somut delil ve suç unsuru olmaksızın cezalandırıldığına, olay yeri ile aynı yerde oturduğu için sinyal bilgilerinin aleyhine delil olarak kullanılamayacağına ve müdafi olmaksızın savunmasının alındığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın ve katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği usûl ve yasaya uygun olan Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçu Yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılanların temyiz isteminin sanık hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin suçun maddî ve manevî unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, diğer sanığın suç atma niteliğindeki soyut ifadesi esas alınarak mahkûmiyet kararı verildiğine, ölçüsüz bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığına, kazanılmış hakkın gözetilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılanların temyiz sebebi ve sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" cümlesinin çıkarılması suretiyle hükmün, ESASTAN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.