Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9646 E. 2024/9431 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/9646
- Karar No
- 2024/9431
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, hakkında mahkûmiyet kararı verilen iki arkadaşı ile birlikte gece sayılan zaman diliminde şikâyetçiye ait bakkal dükkânının sağlam ve muhkem olan kepenk kilidi ve camını kırmak suretiyle içeri girerek, şikâyetçiye ait malzemeleri suç arkadaşları ile birlikte çalan hükümlü hakkında 765 sayılı Kanun'un 493/1-son, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c. maddelerine uyan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının yanı sıra aynı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu bakımından da değerlendirme yapılması gerektiği, suç tarihi itibarıyla mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek, mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp, sonucuna göre de 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2. Sanığın suça konu eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinin alt sınırının 8 yıl hapis cezası olduğu hâlde, mahkemece alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilerek değerlendirmenin 5 yıl hapis cezası üzerinden yapılması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.