Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8670 E. 2025/1649 K. – İş Yeri Dokunulma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/930 E., 2022/407 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezasının 10 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2. Mahkemenin 28.03.2016 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas olarak Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/398 Esas, 2014/342 Karar sayılı ilâmının esas alındığı, bu ilâmdaki en ağır cezanın hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının olduğu, kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın kazanılmış hakkının olduğu, bozma sonrası mahkemece incelemeye konu kararda tekerrüre esas olarak ise Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2013 tarihli ve 2012/1239 Esas, 2013/289 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 20 gün hapis cezası alınarak sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 1412 sayılı Kanun'un 326-son amir hükmü uyarınca kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sanığın önceki yargılamada olduğu gibi neticeten iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin çıkarılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı kısma "aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/398 Esas, 2014/342 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis esas alınarak belirlenmesine ” cümlelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.