Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/866 E. 2023/3489 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/866
- Karar No
- 2023/3489
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/334 Esas, 2020/1054 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarih 2018/66 Esas ve 2018/747 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/334 Esas, 2020/1054 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği, söz konusu kararın sanık müdafiine elektronik olarak 23.06.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanık veya müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle kararın 09.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanığın 15.10.2021 tarihli dilekçesi ile istinaf kararına karşı temyiz kanun yolu süresinin kaçırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 42/1 maddesi gereğince eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulması üzerine dosyanın eski hale getirme talebinin değerlendirilmesi için temyiz merciine gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede; 15.06.1949 tarihli, 1948/4 Esas - 1949/2 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında “tevhidi içtihat kararlarına dayanılarak daha önce müstekar bir surette tatbik olunan içtihatlar dairesinde muhkem kaziye teşkil etmiş olan kararlar hakkında karar tahsisi yoluna gidilemeyeceği” şeklinde yer alan hüküm uyarınca içtihat değişikliklerinin kesinleşmiş kararlarda geriye yürümeyeceği nazara alındığında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli kararınının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli kararından önce verilmiş olması nedeniyle, sanığın temyiz ve eski hale getirme talebinin süresinde olduğuna dair Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinde yazılı olduğu üzere "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." hükmü uyarınca sanık müdafine yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, temyiz süresinin işlemeye başladığı, bu nedenle temyiz süresi geçtikten sonra, sanığın 15.10.2021 tarihinde verilen temyiz ve herhangi bir yasal gerekçeye dayanmayan eski hale getirme isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, farklı gerekçeyle REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.