Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7622 E. 2024/21306 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7622
Karar No
2024/21306
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/458 E., 2021/2545 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade-Onama

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/458 Esas, 2021/2545 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, dosyanın daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmediği ve ilk kez 23.12.2021 tarihinde hüküm kurulduğu, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62 maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62 maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/7622, K. 2024/21306, T. 25.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-7622-e-2024-21306-k-b3f0221c247b