Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6977 E. 2025/4039 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/6977
- Karar No
- 2025/4039
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2014/48 E., 2016/187 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma I.Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2014/48 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiiler tarafından hükümler temyiz edilmiş ise de, karar duruşmasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, müdafii istemediğini beyan etmesine rağmen yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmemesi karşısında, dosyada vekaletnamesine de rastlanmayan anılan müdafilerin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1 maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Av. ... ve Av....'nın temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II.Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar ile suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310.maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerine görülmemiştir. Ancak; 1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, 2.Kabule göre ; hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, suçun gece işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, 3.İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde; suça sürüklenen çocukların, işyerinin kepenklerini zorlayarak kısmen açtıklarının böylelikle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 4.Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesi yazıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden , anılan maddenin uygulanmaması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ile suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.