Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6850 E. 2024/6358 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, ek karar onama Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık ...'ın 29.12.2021 tarihli dilekçesinin içeriğine göre eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ...’ın duruşmada bildirdiği en son adresine, muhatabın işte olması nedeniyle, aynı adreste birlikte oturan yeğeni ... ’a 15.03.2021'de tebliğ edildiği, ancak tebligat belgesinde tebligat yapılan şahsın tebligatı almaya ehil ve reşit olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 29.12.2021 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek hukukî dayanaktan yoksun olan 27.01.2022 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 1.Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/1347 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıkların temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, kısmen istem gibi REDDİNE, 2.Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.02.2021 tarihli kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçlarından verilen kararlar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca kısmen Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.