Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6763 E. 2025/21770 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/536 E., 2021/563 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz istemi "Eşyaların çalındığı zamanın tam olarak belli olmadığı görüntülerdeki kadınların katılanın evine girdiğinin ispatlanamadığı, sanık aleyhindeki tek delilin yaşı küçük tanığın soyut beyan ve teşhisi olduğu, emniyet teşhisinin usulüne göre yapılmadığı, tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, hiçbir sebep yokken teşdit hükümlerinin uygulandığına", sanık ...’ın temyiz istemi "Katılana ait yüzüğün eşi tarafından alınarak kendisine hediye edildiği, diğer sanık hasımı olduğu için bir araya gelerek suç işlemelerinin mümkün olmadığı, yıllardır suçun işlendiği bölgeye gitmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ve sanık ...'ın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin belirtilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Yargılama için yapılan 175,00 TL bilirkişi sarf kararı, 75,00 TL bilirkişi sarf kararı, 400, 00... .09.2020 tarihli bilirkişi sarf kararı, 57, 00... davetiye gideri olmak üzere toplam 707,00 TL'nin eşit oranda, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de sanıkların sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı alınarak Hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.