Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6538 E. 2024/5520 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6538
Karar No
2024/5520
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2716 E., 2021/316 K. SUÇ: Mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER: Sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile onama Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede; 1.Sanıklar ..., ... ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2716 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararının, katılanlar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre suçun 22.08.2014 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16.12.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/2716 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6538, K. 2024/5520, T. 03.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6538-e-2024-5520-k-8eacd31710af