Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/61 E. 2024/12605 K. – Kamu Malına Zarar

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/649 E., 2022/572 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Duruşmalardan haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'na bozma öncesi gerekçeli kararın tebliği üzerine suçtan zarar gören ... vekilinin 03.02.2020 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etmekle birlikte katılma talebinde de bulunduğu, ancak bozma sonrası Mahkemece katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 2. Sanık hakkında, UYAP'tan yapılan sorgulamada 2.kez mükerrirliğe esas alınan İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2013 tarihli ve 2012/205 Esas, 2013/218 Karar sayılı ilâmında, 1.kez mükerrirliğe esas alınan İskenderun 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2010 tarihli ve 2010/153 Esas, 2010/398 Karar sayılı ilâmının 29.04.2011 olan kesinleşme tarihinin, 2. kez mükerrirliğe esas alınan ilâmın 18.02.2011 olan suç tarihinden sonra olmasından dolayı esas alınamaması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 2. kez mükerrir sayılamayacağının gözetilmemesi, 3.Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 4.5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez" hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suçtan zarar gören vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.