Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3064 E. 2025/12095 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2738 E., 2020/299 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin; sanıklar hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine; sanıkların temyiz istemlerinin, atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve objektif delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden verilen mahkûmiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; olay günü saat 22.00 sıralarında; araçları çamura saplandığı için yardım talebinde bulunan sanıkların, .... Köyü Mezarlık Mevkii'nde bulunan katılan kuruma ait telefon direklerindeki kabloları kesip çaldıklarının iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanıkların aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmedikleri, suça konu eşyaların ele geçirilemediği, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, yapılan araştırmalara rağmen eyleme dair parmak izi veya teşhise elverişli görüntü içeren kamera kaydı gibi somut bir delilin elde edilemediği ve 09.04.2018 tarihli Uzmanlık Raporunda bahsi geçen kabloların sanıklara ait araçta ele geçirilen demir kesme makası ile kesilip kesilmediğine dair herhangi bir kanaate varılamadığına dair görüş belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların savunmalarının aksini gösterir mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca gereği için Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.