Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/10372 E. 2025/6875 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 11.04.2018 EK KARAR TARİHİ : 24.04.2023 SAYISI : 2018/1005 E., 2018/998 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'nun 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kesin olmak üzere verilen 11.04.2018 tarihli ilamın sanığa tebliğ edilmediği, 04.03.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz yoluna başvurulduğu ve öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğunda, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine dair 04.04.2023 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; savunma hakkının ihlal edildiğine, temyiz dilekçesine ekli rapor gereği 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca adli rapor alınmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, olay tutanağı, adli rapor içeriği, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, savunma hakkının ihlalini doğuran şartların somut olayda gerçekleşmediği, temyiz dilekçesine ekli rapor içeriği gözetildiğinden 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca adli rapor alınmasını gerektiren bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.