Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28896 E. 2025/20228 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/240 E., 2023/510 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Hükümlü ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/21016 Esas, 2022/13475 Karar sayılı bozma kararının hükümlü ...'e sirayet ettirilmesinin, hükümlüye bozmadan sonra verilen 14.07.2023 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme olanağı bulunmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi verilen ve aleyhe temyiz edilmeyen 08.10.2015 tarihli kararda, sanığın adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas ilâmı bulunduğu hâlde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18 .11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.