Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28567 E. 2025/20220 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/28567
Karar No
2025/20220
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/306 E., 2023/627 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarihli ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı, bu sebeple daha ağır cezayı içeren TCK'nın 142/2-d, 143, 35, 43. maddeleri gereğince cezanın belirlenmesi gerektiği halde ve hükmün gerekçesinde ''Somut olayda sanığın gündüzleyin gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde; sanığın gece vakti aynı araçtan hırsızlık yapmaya çalıştığı ancak bu eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu eyleminin ise 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 1 43... . maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, yukarıda açıklanan şekilde gündüz vakti tamamlanmış ve geceleyin teşebbüs aşamasında kalan suçlardan dolayı ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre daha ağır cezayı gerektiren suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması'' gerektiği de kabul edildiği halde, daha az cezayı içeren aynı Kanun'un 142/2-d, 43, 168/2. maddesine göre uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi , Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/28567, K. 2025/20220, T. 18.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-28567-e-2025-20220-k-0ff854d5a5cd