Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28376 E. 2024/5511 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/129 E., 2015/466 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 tarihli ve 2014/129 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı, hüküm tarihinde cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu hâlde, cezaevi idaresince düzenlenen 08.07.2015 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa "okumak, almak" suretiyle ancak "anlatılmadan" tebliğ edildiği ve bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla birlikte, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanığın bu suçtan 31.12.2017 tarihinde cezaevine alınarak hükmün infazına başlandığı, dolayısı ile sanığın en geç infazına başlandığı tarihte karardan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 24.11.2023 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.