Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27927 E. 2024/247 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/27927
Karar No
2024/247
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/553 E., 2016/139 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, suçtan zarar gören Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I. Suçtan Zarar Gören Bakanlık Vekilinin Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi ... vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı olmadığından; şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II. Sanık Hakkında Kamu Malına Zarar Verme, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan iade işlemi üzerine Bakanlık vekilinin 13.02.2023 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Kamu malına zarar verme suçu yönünden suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 2. Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Kırşehir 1. No'lu Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 03.02.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27927, K. 2024/247, T. 10.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-27927-e-2024-247-k-8c7d3c3c953d