Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26752 E. 2024/17561 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2657 E., 2019/1405 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER :İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/2657 Esas, 2019/1405 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hüküm yüzüne karşı gerekçesiz olarak açıklanan sanığa Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının, aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarına "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesi için, 2. Sanığın 27.06.2019 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçe ile hükümlere yönelik temyiz isteğini bildirdiği, bölge adliye mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan temyiz isteminin reddine karar verildiği, bahsi geçen kararın ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa tarihinde tebliğ edildiği, ek kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, gerekçeli kararın adı geçen sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.