Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2668 E. 2023/2038 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/54 E., 2019/398 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2013 tarihli ve 2013/487 Esas, 2013/638 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 24.12.2021, 14.01.2022, 21.02.2022, 04.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle 24.12.2021 tarihli dilekçesi üzerine Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; I-GEREKÇE Sanığın yokluğunda verilen 31.10.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda bulunmayan, ancak hükmün tebliği sırasında ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 'almak' suretiyle tebliğ edildiği, dolayısıyla usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmadığı, bu itibarla, dosya kapsamından sanık hakkında Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesince 31.10.2013 tarihinde verilen ve usule uygun olarak kesinleşmemiş 10 ay erteli hapis cezasının infazına ilişkin aynı mahkemenin 04.07.2019 tarihli kararına yönelik sanığın 05.07.2019 tarihli itiraz talebini içerir dilekçesinin 2013 tarihli erteli hükme yönelik temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, mahkemenin 04.07.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/398 Karar sayılı kararı ile bu karara vaki itirazın reddine ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2019 tarihli ve 2019/188 D. iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenmiştir. Suç tarihi itibarıyla sanığın bina niteliğindeki iş yeri içerisinden cep telefonu çalmak şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 31.10.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır. II-KARAR Açıklanan nedenle sanığın Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2013 tarihli ve 2013/487 Esas, 2013/638 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.